Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μια διοικητική δυσλειτουργία δεν είναι απλώς ενοχλητική. Είναι εξοργιστική. Είναι αποκαλυπτική. Και είναι βαθιά προσβλητική για κάθε άνθρωπο που προσπαθεί να κινηθεί νόμιμα, οργανωμένα και με σοβαρότητα μέσα σε ένα κράτος που διαφημίζει διαρκώς τον ψηφιακό του εκσυγχρονισμό. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα με την πλατφόρμα κατάθεσης προσθέτων στοιχείων εγγραφής που χρησιμοποιούν οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις μετά τη λήψη του ΑΦΜ, στο ακριβώς επόμενο και απολύτως κρίσιμο βήμα που απαιτείται για να οριστικοποιηθεί η εγγραφή τους και να μπορέσουν να συνεχίσουν στη στοιχειώδη τραπεζική και λειτουργική τους ενεργοποίηση. {Διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Η εικόνα που καταγράφεται δεν αφήνει περιθώρια για ωραιοποιήσεις. Μετά την αναβάθμιση του συστήματος απόδοσης Κωδικών Αριθμών Δραστηριότητας, η πλατφόρμα δεν εμφανίζει αυτόματα τον κύριο ΚΑΔ με την εισαγωγή του ΑΦΜ, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν αναγνωρίζει ούτε τους ίδιους τους ΚΑΔ όταν αυτοί εισάγονται χειροκίνητα. Δηλαδή το ίδιο το πληροφοριακό εργαλείο που υποτίθεται ότι υπάρχει για να ολοκληρώνει τη διαδικασία, αρνείται στην πράξη να αναγνωρίσει τα βασικά στοιχεία της δραστηριότητας φορέων που έχουν ήδη περάσει από τη φορολογική έναρξη και έχουν ήδη αποκτήσει ΑΦΜ. Δεν μιλάμε λοιπόν για ένα μικρό τεχνικό παρατράγουδο. Μιλάμε για ένα ψηφιακό μπλοκάρισμα στον πυρήνα της διαδικασίας. {Διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Και εδώ ακριβώς αρχίζει η πραγματική ζημιά. Γιατί όταν η εγγραφή δεν οριστικοποιείται, δεν μπορεί να συνεχιστεί ομαλά ούτε το επόμενο βήμα. Και το επόμενο βήμα δεν είναι καθόλου αμελητέο. Είναι το άνοιγμα του εταιρικού τραπεζικού λογαριασμού. Είναι η μετάβαση από τη θεωρητική σύσταση στη λειτουργική υπόσταση. Είναι η στιγμή όπου μια ΚοινΣΕπ πρέπει να μπορεί να οργανώσει οικονομικές ροές, να εμφανιστεί ως πραγματικά ενεργός φορέας, να προχωρήσει σε συναλλαγές, να δώσει σήμα αξιοπιστίας σε συνεργάτες, πελάτες, προμηθευτές και υποστηρικτές. Όταν αυτή η μετάβαση σταματά επειδή το σύστημα δεν “βλέπει” τον κύριο ΚΑΔ ή δεν αποδέχεται τους δηλωμένους ΚΑΔ, τότε δεν έχουμε μπροστά μας ένα απλό bug. Έχουμε μια κρατική δυσλειτουργία με πραγματικές συνέπειες. {Διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Το πιο προκλητικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης είναι η κραυγαλέα αντίφαση που τη διαπερνά. Από τη μία πλευρά, το κράτος απαιτεί από τις ΚοινΣΕπ αυστηρή συμμόρφωση, τυπικότητα, σωστά στοιχεία, ακριβείς καταχωρίσεις, σωστή σειρά ενεργειών και πλήρη πειθαρχία στη διοικητική διαδικασία. Από την άλλη, το ίδιο το πληροφοριακό του σύστημα αδυνατεί να ανακτήσει ή να αναγνωρίσει τους ΚΑΔ που αποτελούν τον πυρήνα της επιχειρηματικής ταυτότητας του φορέα. Δηλαδή ο πολίτης και ο συλλογικός φορέας καλούνται να είναι άψογοι, ενώ το σύστημα που τους κρίνει και τους σταματά επιτρέπεται να είναι προβληματικό. Αυτή δεν είναι απλώς τεχνική ανεπάρκεια. Είναι διοικητική αδικία. {Διαβάστε εδώ την συνέχεια}