Στον χώρο της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας ακούγονται πολύ συχνά μεγάλες λέξεις. «Κοινωνική προσφορά», «αντίκτυπος», «ωφελούμενοι», «ένταξη», «στήριξη της τοπικής κοινωνίας», «συλλογικό όφελος», «βιώσιμη ανάπτυξη». Λέξεις δυνατές, ελκυστικές, εύηχες, θεσμικά σωστές. Όμως το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν μια Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση ξέρει να χρησιμοποιεί αυτό το λεξιλόγιο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το εννοεί. Και ακόμα περισσότερο: αν μπορεί να το αποδείξει.{διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Γιατί η πραγματική κοινωνική αποστολή δεν είναι διακοσμητική επιγραφή στο καταστατικό, ούτε μια γενική αναφορά σε ιστοσελίδα, ούτε ένα επικοινωνιακό περιτύλιγμα που χρησιμοποιείται για να φαίνεται μια επιχείρηση «καλή», «ευαίσθητη» ή «εναλλακτική». Η κοινωνική αποστολή είναι η καρδιά της ύπαρξης μιας ΚοινΣΕπ. Είναι ο λόγος για τον οποίο δικαιολογείται η παρουσία της στην κοινωνία. Είναι η ηθική, λειτουργική και πρακτική βάση πάνω στην οποία χτίζεται κάθε δράση, κάθε επιλογή, κάθε συνεργασία, κάθε οικονομική κίνηση, κάθε απόφαση διοίκησης. Αν αυτή η αποστολή είναι ασαφής, επιφανειακή, προσχηματική ή απλώς επικοινωνιακή, τότε η επιχείρηση αρχίζει σιγά-σιγά να χάνει τον χαρακτήρα της, να αδειάζει από περιεχόμενο και να μοιάζει όλο και περισσότερο με έναν κοινό φορέα που απλώς φορά κοινωνικό προσωπείο.
Η μεγάλη αλήθεια είναι σκληρή, αλλά πρέπει να λέγεται καθαρά: πολλές κοινωνικές επιχειρήσεις μιλούν περισσότερο για κοινωνικό σκοπό απ’ όσο πραγματικά παράγουν κοινωνικό αποτέλεσμα. Κάποιες αρκούνται σε καλές προθέσεις. Άλλες περιορίζονται σε δράσεις βιτρίνας. Άλλες μπερδεύουν τη φιλανθρωπία με τη συστηματική κοινωνική παρέμβαση. Και άλλες πιστεύουν ότι αρκεί να έχουν ιδρυθεί με «κοινωνική ταυτότητα» για να θεωρούνται αυτομάτως κοινωνικά χρήσιμες. Δεν αρκεί. Δεν αρκεί πλέον να λες ότι υπηρετείς την κοινωνία. Οφείλεις να το αποδεικνύεις. Να το υλοποιείς με συνέπεια. Να το μετράς με ακρίβεια. Να το καταγράφεις με σοβαρότητα. Να το επικοινωνείς με καθαρότητα, αλήθεια και θεσμική ευθύνη. {διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Μια Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση με πραγματική κοινωνική αποστολή δεν λειτουργεί με αοριστίες. Δεν πετά γενικότητες για να συγκινήσει. Δεν μοιράζει μεγάλα λόγια και μικρά αποτελέσματα. Δεν βαφτίζει «κοινωνική δράση» οτιδήποτε κάνει απλώς και μόνο επειδή δεν θέλει να συγκρουστεί με την πραγματικότητα. Αντίθετα, γνωρίζει με ακρίβεια ποιο κοινωνικό πρόβλημα θέλει να αντιμετωπίσει, σε ποια ομάδα απευθύνεται, με ποιον τρόπο επεμβαίνει, τι ακριβώς αλλάζει, σε ποιο βαθμό το αλλάζει, πώς το τεκμηριώνει και πώς λογοδοτεί για αυτό. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην κοινωνική επιχειρηματικότητα ως μόδα και στην κοινωνική επιχειρηματικότητα ως σοβαρή, μετρήσιμη και ιστορικά χρήσιμη πράξη.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι τυπικό. Είναι βαθιά πολιτικό, κοινωνικό, οργανωτικό και ηθικό. Η αυθεντική κοινωνική αποστολή δεν φαίνεται στα χαρτιά μόνο. Φαίνεται στον τρόπο που επιλέγεις τις δραστηριότητές σου. Στο πώς ξοδεύεις τους πόρους σου. Στο ποιον βάζεις στο κέντρο. Στο αν δίνεις φωνή σε αυτούς που συνήθως δεν ακούγονται. Στο αν δημιουργείς πραγματικές ευκαιρίες ένταξης, αξιοπρέπειας, πρόσβασης, συμμετοχής και βελτίωσης ζωής. Στο αν αφήνεις πίσω σου μετρήσιμη αλλαγή και όχι απλώς μια σειρά από φωτογραφίες, αναρτήσεις και δελτία τύπου. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου μια ΚοινΣΕπ κρίνεται πραγματικά. Όχι από το πόσο ωραία αυτοπαρουσιάζεται, αλλά από το αν αλλάζει κάτι υπαρκτό και κρίσιμο στην κοινωνία. Όχι από το αν δηλώνει «ευαισθησία», αλλά από το αν χτίζει μηχανισμούς κοινωνικής παρέμβασης με διάρκεια. Όχι από το αν συγκεντρώνει εύκολα χειροκροτήματα, αλλά από το αν αντέχει να αποτιμηθεί με αυστηρότητα, να εξεταστεί με στοιχεία και να λογοδοτήσει για το έργο της χωρίς υπεκφυγές. {διαβάστε εδώ την συνέχεια}