Για χρόνια, ένα μεγάλο μέρος του χώρου των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων έμαθε να κρύβεται πίσω από μια βολική μισή αλήθεια: ότι για όλα φταίει το θεσμικό πλαίσιο, οι ασάφειες του συστήματος, η γραφειοκρατία, οι αδυναμίες της διοίκησης, οι δυσκολίες της αγοράς. Ναι, όλα αυτά υπάρχουν. Ναι, ο Νόμος 4430/2016 δεν έλυσε τα πάντα. Ναι, το πεδίο της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας εξακολουθεί να κουβαλά ασυμμετρίες, εμπόδια, στρεβλώσεις και χρόνια προβλήματα εφαρμογής. Όμως αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. Και όσο συνεχίζει να λέγεται μόνο η μισή, τόσο ο χώρος θα πληρώνει το τίμημα της δικής του αυταπάτης. {διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Η πλήρης αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή. Οι περισσότερες ΚοινΣΕπ δεν λυγίζουν επειδή ο νόμος δεν είπε αρκετά. Λυγίζουν επειδή οι ίδιες δεν έκαναν αρκετά με όσα ήδη ήξεραν ότι όφειλαν να κάνουν. Δεν καταρρέουν μόνο από εξωτερικές δυσκολίες. Καταρρέουν από εσωτερική ασάφεια, από αδυναμία διοίκησης, από σύγχυση ρόλων, από οικονομική αφέλεια, από τη συνήθεια να βαφτίζεται η προχειρότητα “συλλογικότητα”, η αδράνεια “δημοκρατία”, η ανεπάρκεια “κοινωνική ευαισθησία” και η έλλειψη επαγγελματισμού “διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας”. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το βαθύτερο πρόβλημα. Όχι σε όσα λείπουν από το χαρτί, αλλά σε όσα λείπουν από την πράξη.
Ο 4430/2016 έδωσε νομική μορφή. Έδωσε ταυτότητα. Έδωσε ένα θεσμικό σπίτι. Δεν μπορούσε όμως να δώσει χαρακτήρα. Δεν μπορούσε να εμφυσήσει συνέπεια. Δεν μπορούσε να επιβάλει ωριμότητα. Δεν μπορούσε να γράψει μόνος του εσωτερικό κανονισμό ευθύνης, λογοδοσίας, επαγγελματικής πειθαρχίας και οικονομικής επιβίωσης. Δεν μπορούσε να εμποδίσει ανθρώπους να μπουν σε μια ΚοινΣΕπ με λογική παρέας, τίτλου, μικροεξουσίας ή προσωπικής διευκόλυνσης. Δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ότι το “κοινωνικό” δεν θα γίνει προκάλυμμα της προχειρότητας. Και ακριβώς εκεί, στο πεδίο που ο νόμος δεν καλύπτει γιατί δεν μπορεί να το καλύψει, κρίνεται κάθε μέρα η επιβίωση ή η αποσύνθεση μιας ΚοινΣΕπ.{διαβάστε εδώ την συνέχεια}
Ήρθε λοιπόν η ώρα να ειπωθεί καθαρά, χωρίς διπλωματικές ωραιοποιήσεις. Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις δεν έχουν δικαίωμα να επικαλούνται διαρκώς την κοινωνική τους αποστολή, όταν εσωτερικά λειτουργούν με όρους ασυνέπειας, ερασιτεχνισμού και οργανωτικής θολούρας. Δεν αρκεί να έχεις κοινωνικό σκοπό. Πρέπει να μπορείς να διοικήσεις, να συνεργαστείς, να παράγεις, να τηρείς, να τιμολογείς, να ελέγχεις, να αντέχεις και να λογοδοτείς. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, δεν υπηρετεί την κοινωνική οικονομία. Την εκθέτει.
Ο 4430/2016 έδωσε πλαίσιο — όχι ικανότητα επιβίωσης
Ο νόμος όρισε τη νομική βάση. Περιέγραψε την ταυτότητα των φορέων. Έβαλε κανόνες για τη λειτουργία, τη συμμετοχή, τη δημοκρατική αρχή, τη διάθεση αποτελεσμάτων, τη θεσμική υπαγωγή στο Μητρώο. Αυτά ήταν και είναι απαραίτητα. Όμως το λάθος ξεκινά όταν κάποιοι φέρονται σαν να τελειώνει εκεί η ουσία της υπόθεσης. {διαβάστε εδώ την συνέχεια}